Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/3144 K.2019/33680

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Dava konusu zimmet eyleminde sanığın zimmetine geçirdiği toplam miktarın 215.181,00 TL olduğu, bunun 57.565,00 TL'sinin soruşturma aşamasında sanık tarafından geri ödendiği bu itibarla ödenmeyen zimmet miktarının 157.615,00 TL olduğu, ancak sanık lehine yorumla nitelikli zimmet miktarı olan 140.160,00 TL'den, sanık tarafından ödenen 57.565,00 TL düşüldükten sonra kalan 82.595,00 TL nitelikli zimmet miktarı üzerinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi;

2. Dairemizin yerleşmiş uygulaması gereğince; sanığa 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinin ikinci cümlesinde öngörüldüğü şekilde hürriyeti bağlayıcı ceza tayin edilerek, takdir edilecek gün para cezasının, artırım ve indirime tabi tutulduktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesindeki esaslara göre tayin edilecek sonuç adli para cezasının nitelikli zimmet suçu nedeni ile oluşan banka zararının 3 katına çıkartılması gerektiği halde, sanık hakkında hükmedilen adli para cezası TCK'nun 62/1. maddesi uyarınca indirime tabi tutulmadan doğrudan zimmet tutarının 3 katına çıkartılması,

3. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/7-38 Esas, 2010/79 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5411 sayılı Bankacılık Yasasında zimmet suçu yanında sahtecilik suçundan da ayrıca cezaya hükmolunacağına ilişkin bir düzenleme bulunmaması karşısında, sanıkların zimmet eylemlerini gerçekleştirirken, sahte belge tanzim etmesi fiillerinin de zimmet suçunun unsuru olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sahtecilik suçundan ayrı ceza tayini,

Kabule göre ise;

Sanığa verilen ceza üzerinden takdiri indirim maddesinin uygulanması sırasında ilgili Yasa fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. fıkrasına aykırı davranılması,