Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/4052 K.2019/34862

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ...'ın temyizi üzerine yapılan incelemede;

Davanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'ın davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup hükmü temyize hak vermeyeceğinden, ... temyiz inceleme isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Katılan Banka vekilinin sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını temyizi üzerine yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yolu açık olup, kararın temyizi mümkün bulunmadığından temyiz dilekçesinin itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

III) Katılan banka vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat kararını ve sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü ve sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen zamanaşımından ortadan kaldırma kararını temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

07.11.2013 tarihli kararın 26.11.2013 tarihinde CD olarak kuruma tebliğ edildiği, ayrıca sanıklar müdafiinin gerekçeli kararın temyizine ilişkin temyiz dilekçesinin 10.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, bu haliyle katılan kurumun yasal temyiz süresi içinde temyize gelmediği, yasal temyiz süresi geçtikten 04.04.2017 tarihinde kararı temyiz etmiş bulunan katılan banka vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

IV) Sanıklar ... ve ... müdafiinin sanık ... yönünden ücreti vekalet talebine yönelik sanık ... yönünden mahkumiyet hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemeye gelince;

Sanık ...’in mudiler ...,...’ya vaki eyleminden dolayı mudilerin imzası ile tediye fişindeki imzalarının mudilerin eli ürünü olmadığı grafoloji uzmanından alınan rapordan anlaşılmakta ise de, heyetimizce yapılan incelemede sahte imzaların ilk bakışta sahteliği anlaşılıp iğfal kabiliyetinin olmadığı görülmektedir.

Sanığın mudiler..., ...’i kandırarak önceden boş tediye fişine aldığı imzalı evrakı kullanmak suretiyle, bu mudilerin hesabından para çektiğinin belirtilmesi ve mahkemece adı geçen mudilerin ( mudi ... vefatı üzerine oğlu ... ) dinlendiği mudilerin kredi için başvurmaları sırasında boş evrakları imzalattığını beyan etmeleri karşısında; Bu fiiller bakımından sanığın eyleminin olayda zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranış olduğu ve nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde basit zimmet suçundan karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın davaya katılan olarak kabul edilip lehlerine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasına; "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısım II. Bölümünde öngörülen maktu vekalet ücreti 2.640 TL'nin hazineden alınarak sanık ...’e verilmesine" ifadesinin eklenmesine,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,