Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/4079 K.2020/5344

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 8 mudi hesabından 05.11.2013-09.07.2014 tarihleri arasında 8 adet işlemle toplam 12.737,00 TL'yi mal edinmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin zimmet suçunu oluşturduğunun kabulü ile toplam zimmet miktarı itibarıyla 5411 sayılı Yasanın 160/son madde ve fıkrası gereği değer azlığı nedeniyle ceza indirimi uygulanması gerektiği gözetilerek sanık hakkında 5411 sayılı Yasanın 160/1, 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesi ve 5411 sayılı Yasanın 160/son madde ve fıkralarının tatbiki suretiyle hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,