Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/4168 K.2021/13822

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerel mahkemeye hitaben sunduğu 13/02/2015 tarihli dilekçe içeriğinin kararın "itiraz incelemesi" neticesi bozulması talebine yer verildiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan ve açıklanması geri bırakılan hükme yönelik kanun yolu talebinin mahallinde ve itiraz merciince incelenmek üzere temyiz incelemesi dışında tutularak yapılan incelemede;

I) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemine göre yapılan incelemede;

12/02/2015 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/3. maddesinde belirtilen 1 aylık yasal süresinden sonra 04/05/2015 tarihinde temyiz etmiş bulunan o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...'ın gıyabında verilen kararın 04/09/2015 ve 11/09/2015 tarihlerinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra 28/09/2015 tarihinde hükmü temyiz etmiş bulunan sanıkların temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

III) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

IV) Sanık ..., Sanık ..., Sanıklar ..., ... ve ... müdafii ve sanıklar ... ile ..., Sanık ... müdafii, Sanık ..., Sanık ..., Sanık ... müdafii, Sanık ..., Sanık ... müdafii, Sanık ..., Sanık ..., Sanık ... Olgün, Sanık ..., Sanık ..., Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Sanık ..., Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafi, Sanık ... müdafii, malen sorumlu ... vekili'nin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Anayasanın 141/3, CMK'nun 34. ve 230. ve 289/g. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ... tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi eylemlerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu eylemlerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması,

cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin yasal bağlamında tartışılması gerekirken, somut olayda sanıklara atılı 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan olayın oluşumu, ulaşılan kanaat, suç oluşturduğu sabit görülen eylemler ve artırım nedenlerinden bahsedilmeksizin, "Yapılan yargılama, sanık savunmaları, tanık beyanları, iletişim tutanakları, nüfus ve sabıka kaydı ve tüm dosya kapsamından.

Sanıkların üzerlerine atılı bulunan 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan ise ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmiştir.'' şeklinde çok fazla olayla ilgili olmak üzere ibare yazılmakla yetinilmek suretiyle CMK'nun 34. ve 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması

Kabule göre ise,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıklara atılı eylemlerin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 Sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,