Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/4569 K.2021/11212

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

07/04/2015 günü önleme araması kararına istinaden sanığa ait "... Çay Ev"' isimli iş yerinde yapılan aramada masanın çekmecelerinde 144 paket sigaranın ele geçirildiği, sanığın aşamalarda verdiği beyanlarında sigaraları içmek için bulundurduğunu beyan ettiği yapılan yargılama sonunda sanığın ticari nitelikte kaçak sigara bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 206/2-a, 271/2, 230/1. maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Dosya kapsamına göre; suç şüphesi üzerine mahkemeden alınan bir arama kararı olmadığı, Cumhuriyet Savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmadığı suç üstü hali de bulunmadığı gibi önleme araması kararına istinaden yapılan aramanın sanığın özel alanı sayılan çekmecesinde yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında sigaraları kullanmak için aldığını beyan etmesi, ele geçen kaçak eşya miktarı karşısında, usulsüz arama sonucu kanuna aykırı olarak elde edilen delil (eşya) dışında sanığın mahkumiyetini gerektirecek başka bir delil de elde edilemediği gözetildiğinde, beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,