Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/6485 K.2019/39094

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın sanığın yargılama aşamasında bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine tebliğe çıkarıldığı, "Adreste tanınmadığı gerekçesiyle T.K. 21/2 şerhiyle" muhtara teslim edildiği, ihbarnamenin en yakın komşu, kapıcı ya da yöneticiye haber verildiğine dair bilgi bulunmadığı, bu itibarla sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla öğrenme üzerine temyiz isteği süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22. maddesinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,