Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/6771 K.2019/39425

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi kararın sanıkların bilinen en son adresine tebliğ edilmesi, bu adrese çıkartılacak tebligatın iade edilmesi halinde ise 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken sanığın savunmasında bildirdiği adres ile aynı olan MERNİS adresine 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca en yakın komşusuna haber verilmeden doğrudan muhtara yapılan tebligatlar usulsüz olduğundan, sanıkların öğrenme üzerine süresinde hükmü temyiz ettikleri anlaşılmakla, sanıkların temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle yollamasıyla anılan Yasanın 3/5. ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması ve yine aynı Yasanın 3/22. maddesinin de uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden doğrudan 6545 sayılı Yasanın 3/18. maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm tesisi,