Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/7642 K.2023/2745

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanunu'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi ve 53 üncü maddesi gereği 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, hak yoksunluklarına, eşyanın tasfiye

bedelinin hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi, sanıklar hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde jandarma ihbar hattına gelen isimsiz ihbarda sınır hattından kaçak yollarla küçükbaş hayvan geçirildiği ve Nimet köyüne doğru götürüldüğünün bildirilmesi üzerine gidildiğinde Şanlı köyü ile Nimet köyü arasından, tarlalar içinde, sanıkların küçükbaş hayvanları sürükleyerek götürdüğü tespit edilerek 120 adet küpesiz ivesi ırkından küçükbaş hayvan ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanıkların kolluk beyanlarında birlikte Nimet köyüne hayvan satın almaya gittiklerini beyan ettikleri, Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadelerinde ve savunmalarında hayvanları ticari amaçla almadıklarını, etinden sütünden faydalanmak amacıyla aldıklarını, hayvanları Suriye'den geçirmediklerini, Suruç'a götürdüklerini beyan ettikleri belirlenmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ve ele geçirilen küçükbaş hayvanların cinsinin ve özelliklerinin tespit edildiği tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz sebebi yerinde olmayıp hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle.

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Akçakale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz

isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,