Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/8958 K.2020/8655

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nev'i ve miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Eylemin sübutu halinde suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankacılık Kanunu kapsamında zimmet suçunu teşkil edebileceği, gerek 4389 sayılı Yasanın 24/1 gerekse 5411 sayılı Yasanın 162/1. madde ve fıkrasına göre suçlara ilişkin soruşturma ve kovuşturma yapılması bankanın veya Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu'nun yazılı başvuru şartına bağlı olup, bu hususun muhakeme şartı olması karşısında, mahkemece Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu ile ilgili bankanın davadan haberdar edilmesi, bu hususun ikmalinden sonra neticesine göre yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1999/53-2 sayılı soruşturma raporu ve eklerine, bilirkişi kurulu raporlarına, savunmaya, ve dosya kapsamına göre, Türkiye Emlak Bankası Gayrettepe Şubesinde Müdür olarak görev yapan sanık ...'nin 26.05.1998 tarihinde .... Ticaret. Ltd. Şti ortağı olan hakkında ölüm nedeniyle düşme kararı verilen sanık ... 'ya yine 05.06.1998 tarihinde .... Tic. Ltd. Şt.

Firması ortağı olan sanık ...'ya sanık ...'in kefil olduğu krediler ile her bir firmaya 50 milyar TL kredi sağlandığı, kredilerin incelemesinde kefil olan sanık ...'in çok sayıda protestosunun bulunduğu ve hakkında çek yasağı kararı verildiği, teminat olarak gösterilen taşınmazların ipotek alınmasına rağmen ekspertizinin yapılmadığı vs. ile suça konu eylemin banka çalışanı sanık ...'nin iştirakiyle diğer sanıklar ... ve ...'e usulsüz kredi kullandırılması suretiyle bankanın zarara uğratılmasına ilişkin olduğu,

29/01/1990 tarihli ve 20417 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 3771 sayılı Yasanın 3.maddesiyle yeniden düzenlenen 11/b maddesinde.

KİT personelinin, teşebbüslerin ve bağlı ortaklıkların paralarına karşı işledikleri suçlardan dolayı memur sayılarak haklarında 765 sayılı TCK'nın 2. kitap üçüncü ve altıncı baplarındaki hükümlerin uygulanacağı kurala bağlanmış ve buna bağlı olarak Türkiye Emlak Bankası A.Ş. personelinin banka parasını mal edinmesinin diğer koşulların oluşması halinde zimmet suçunu oluşturacağı gözetilerek, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/11. maddesi yollamasıyla anılan banka personelinin zimmet suçlarında daha ağır hükümler taşıyan 765 sayılı TCK'nın 202. maddesinin uygulanması gerekeceği kabul edilmiş ise de.

25/11/2000 tarihinde yürürlüğe giren 4603 sayılı Kanunun 1. maddesinin 5. bendinde belirtilen 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin bankalar hakkında uygulanmayacağına dair hüküm uyarınca TCK'nın uygulanması açısından memur sayılma olanağı bulunmayan Emlak Bankası personelinin Türk Ceza Kanununda yazılı zimmet suçunu işleyemeyeceği, bu kapsamda suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 2/2. maddesinde öngörülen "sonradan yürürlüğe giren yasanın, lehe hükümler taşıması durumunda önceden işlenen suçlar yönünden de, tatbik ve infaz edileceği" kuralı gereğince, somut olayda suç tarihinin 25/11/2000'den önce olması karşısında,

Emlak Bankası personeli olan sanığın işlemiş olduğu zimmet suçunda 4389, 5411 ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca ayrı ayrı hükümler kurularak, kurulan hükümlerin sonuçlarının karşılaştırılması suretiyle değerlendirme yapılması gerekirken, lehe yasa uygulamasında yanılgıya düşülerek, somut olayda uygulama yeri bulunmayan ve kamu görevlilerine özgü zimmet suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 247. maddesinin tatbiki suretiyle hüküm kurulması,