Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/9042 K.2020/443

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme isteği hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 20/11/2015 tarihli ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak sanık ...'ın eski hale getirme isteminin incelenmesinde;

Gıyabi karar sanık ...'a 7201 sayılı Yasanın 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de, tebligat parçasında komşunun ismi ya da isminin yazılmama nedeni gösterilmediğinden yapılan tebligat usulsüz olduğundan, sanık ...'ın eski hale getirme talebi yerinde görülüp 23/10/2015 tarihli temyiz inceleme talebinin yasal süresinde olduğu kabul edilerek, 20/11/2015 tarih, 2015/151 Esas, 2015/650 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. ve 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,