Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/9152 K.2023/503

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/407 Esas, 2015/959 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, aynı maddenin onuncu fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; ele geçen sigaranın kaçak olduğunu bilmediğini, verilen kararın lehine bozularak beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.28.10.2014 tarihinde saat 12.00 sıralarında güvenlik güçlerinin kaçakçılıkla mücadele kapsamında Beyceli Mahallesi Kozan Caddesi üzerinde durumundan şüphelenilerek sanığın kullanımındaki aracın durdurulduğu, sanığın heyecanlı hareketlerde bulunması ve telaş etmesi üzerine Adana 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/1116 D İş sayılı arama kararına istinaden araçta yapılan aramada aracın bagajında, arka koltuk altında, motor boşluk kısmının boşluk yerlerinde ve üst kısımları kesilerek oluşturulan ön sağ ve sol çamurluk iç kısmında ve ön tampon iç kısmında toplamda 500 karton kaçak sigara ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanığın aşamalarda kaçak sigaraları satmak için bulundurduğunu ifade ederek, üzerine atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

4. Malen sorumlunun beyanı dava dosyasında bulunmaktadır

5. Araç ruhsat sureti dosyaya eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “23 üncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı kanunun 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası

uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

2. Sanığa ait suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine ilişkin 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü madde delaletiyle aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince karar verilmesi gerekirken 5607 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 13 üncü maddeleri delaletiyle aynı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesiyle yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/407 Esas, 2015/959 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,