Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/9267 K.2023/663

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/1334 Esas, 2015/575 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının birinci bendinin son cümlesi yollaması ile anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası

gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına, suça konu kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mahkemenin vermiş olduğu cezanın usul ve yasaya aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde, kolluk güçlerince ifa edilen devriye görevi sırasında, pazar içerisinde bulunan sanığa ait tezgah üzerinde 9 farklı marka 67 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki beyanında, suça konu sigaraları satmak amacıyla bulundurduğuna ilişkin ikrarda bulunmuştur

3.Sanığa soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratı yapılmamıştır.

4.Ele geçirilen sigaralar hakkında düzenlenen 23.09.2014 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, gümrüklenmiş değerin 509,35 TL, gümrük vergilerinin ise 408,85 TL olduğu tespit edilmiştir.

5.17.12.2014 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunda, suça konu sigaraların yasal olmayan yollardan yurda sokulmuş gümrük kaçağı sigaralar olduğu; suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin değerinin 434,89 TL, gümrük vergilerinin ise 381,89 TL olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mahkumiyet Kararına Yönelik

Olay ve olgular bölümünde belirtildiği üzere; sanığa ait tezgah üzerinde 67 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilmesinden ibaret somut olayda, olay tutanağına, sanığın ikrarına ve bilirkişi raporuna göre sanığın suça konu gümrük kaçağı sigaraları ticari amaçla bulundurduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Re'sen Tespit Edilen Hukuka Aykırılıklar

Sanığın belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin (sanık lehine olan ve bilirkişi raporunda belirtilen gümrüklenmiş değerin) iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet

Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı (sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında yapılacak ihtaratın sanık lehine olarak değerlendirilmek suretiyle indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerektiği göz önünde bulundurulmak suretiyle) anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddesinin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/1334 Esas, 2015/575 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,