Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/1774 K.2023/3359

Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2014/255 Esas, 2015/301 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın mahkemede bildirdiği en son adresi ve aynı zamanda nüfus kayıt sisteminde kayıtlı olan adresinde 03.08.2015 tarihinde aynı konutta oturan oğluna imza karşılığı tebliğ edildiği, dosya içerisinde bulunan 20.10.2015 tarihli tutanak içeriğinden ise sanığın oğlunun tebligata ehil ve reşit olduğuna ilişkin tespitte bulunulduğu görülmekle,

sanığın usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.02.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,