Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/1880 K.2020/13978

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'e gıyabi kararın, Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğundan, 14.11.2013 tarihinde tebliğ-tebellüğ belgesi ile bizzat tebliğ edildiği ancak, 5271 sayılı CMK'nun 35/3 maddesindeki "ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" şeklindeki düzenleme karşısında, tebligatın usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, sanığın cezaevinden gönderdiği 14.11.2013 tarihli temyizi süresinde olduğu kabul edilerek; mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin 17.06.2019 tarih ve 2019-689 değişik iş sayılı ek kararı kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede;

Olay tutanağına göre; istihbari bilgiler değerlendirilerek kolluk kuvvetlerince cadde üzerinde sanığın elinde siyah ve renkli iki ayrı poşet ile görüldüğü; çanta içlerinde yapılan incelemede siyah poşetler içerisinde 67 paket sigara ele geçirildiği belirtilmiş ise de; sanığa ait çanta içerisinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması,

sanığın aşamalarda suça konu sigaraları içmek için aldığını söylemesi karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38/2., 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,