KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2020/3893 E., 2021/1747 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4926 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Düşme
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında 4926 sayılı Yasaya muhalefet iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 17/08/2009 tarihli ek karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanığın denetim süresi olan 5 yıl içerisinde kasten yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 21/01/2016 tarihli karar ile 5271 sayılı CMK’nun 231/10. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmakla,
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği nazara alındığında, sanığın eyleminin 4926 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturup, bu suçtan doğrudan zarar görenin ise Gümrük İdaresi olduğu, anılan kurumun katılma talebi üzerine 11/08/2004 tarihli celsede davaya müdahil olarak kabulüne karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara katılan ... İdaresi'nin itiraz hakkının bulunduğu ancak adı geçen kuruma hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin mahkemenin 17/08/2009 tarihli ek kararının tebliğ edilmemesi nedeniyle henüz kesinleşmediği ve deneme süresinin de başlamadığı gözetilmeden hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı ise de;
Suç tarihinin 26/07/2004 olduğu, sanığın eyleminin 4926 sayılı Yasa kapsamında olduğu, bu eylemin lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerine göre asli zamanaşımının 5 yıl, olağanüstü zamanaşımının 7,5 yıl olduğu, suç tarihi olan 26/07/2004 tarihi itibarıyla temyiz inceleme tarihinde, 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7,5 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2020/3893, K. 2021/1747, 9 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama