KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2020/3978 E., 2022/8268 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Sanık ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II) Müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin katılma talebi hakkında karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, şikayetçi kurumun suçtan zarar görme olasılığına göre sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümleri temyize hakkı bulunduğu gözetilerek, sanık ...’ın temyiz istemi ile birlikte yapılan incelemede ise;
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıklar ... ile ...’ın mahkumiyetlerine ilişkin 08.04.2014 karar tarihi itibariyle öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... ile müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2020/3978, K. 2022/8268, 21 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama