Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/4062 K.2023/10494

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli ve 2016/158 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediği sabit olup cezalandırılması

gerektiğine, suça konu eşyalarla ilgili bir karar verilmediğine ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın İzmir Serbest Bölge Müdürlüğünde faaliyet gösteren Metkon Demir Çelik İnş. Mad. San. ve Tic. Ltd.

Şti. unvanlı firmanın sahibi olduğu, bahsi geçen firmanın İzmir Serbest Bölge'deki faaliyet ruhsatının 23.05.2013 tarihinde iptal edildiği, 10.03.1993 tarihli ve 21520 sayılı Serbest Bölgeler Uygulama Yönetmeliğinin 52 nci maddesi uyarınca 26.03.2015 tarihinde firmaya ait demirbaş eşya ve malların muhafaza edildiği İzmir Serbest Bölgesi, ..... sayılı adreste yapılan sayım ve tespit sırasında; firma stok ve kayıtlarında görünen 1 adet elektronik arazi ölçme cihazı ve 1 adet mikrometre cihazının depoda bulunmadığının tespit edilerek,

söz konusu eşyaların sanık tarafından serbest bölgeden çıkarılarak gümrük işlemine tabi tutulmaksızın ülkeye sokulduğundan bahisle sanık hakkında kaçakçılık suçundan ihbarda bulunulması üzerine kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında; maliyetlerin yüksek olması ve iş alamamaları nedeniyle 2013 yılında şirketin ruhsatlarını iptal ettiklerini, 2015 yılında ise şirketin tamamen kapandığını, dava konusu eşyaların şirketin demirbaşı olduğunu, ruhsat iptali sırasında Gümrük İdaresi'nin demirbaşları tespit etmesi gerekirken etmemiş olduğunu, ruhsat iptali ile birlikte serbest bölgeye giriş kartının da iptal edildiğini, akabinde serbest bölgede bulunan şirket adresine gelen yeni kiracı tarafından şirket eşyalarının dışarıya konulmuş olduğunu, serbest bölgeden eşya çıkarmadığını, aksine eşyaları gümrüğe terk ettiğini, dava konusu eşyaların değerlerinin de oldukça düşük olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini belirttiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin 6 ncı fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de eylemin sübutu halinde aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında olacağı cihetle.

Serbest Bölgeler Uygulama Yönetmeliğinin 52 nci maddesi uyarınca serbest bölgedeki firmanın faaliyet ruhsatının iptal edildiğinin veya süresinin sona erdiğinin Bölge Müdürlüğünce ilgiliye yazılı olarak tebliğinden itibaren üç ayı geçmemek üzere bölge dışına çıkarılmayan mallar ile bölgeye terk edilen malların sayım ve tespitinin yapılması gerektiği, ruhsat iptalinin sanığa yazılı olarak bildirildiği tarih dosya kapsamında belli olmamakla birlikte ruhsat iptalinin 23.05.2013 tarihinde yapıldığı,

sayım ve tespit tarihinin ise 26.03.2015 olduğu düşünüldüğünde idarenin ruhsat iptali sonraki işlemler sırasında makul sürede hareket ettiğinin söylenemeyeceği, firmadaki diğer eşyalar olan 31 kalem eşyada eksiklik bulunmaması, dava konusu eşyaların vergiler toplamının 240,13 TL olması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde,

sanığın savunmasının aksine serbest bölgede bulunan dava konusu eşyaları dış ticaret rejimine tabi tutmadan ülkeye soktuğuna dair mahkûmiyetini gerektirir mahiyette delil bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında atılı kaçakçılık suçundan beraat kararı verilmesinde ve bu kapsamda dava konusu eşyalarla ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bir karar verilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2016 tarihli ve 2016/158 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararında katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,