Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/4640 K.2024/714

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, suçtan zarar gören Gümrük vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi, yurtdışından getirilen aracın amacına uygun kullanılmadığına, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyet, araç hakkında ise müsadere kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık ...'in savunmasının alındığı 10.12.2015 tarihinden, savunması alınmayan sanık ... yönünden ise iddianamenin düzenlendiği 11.08.2015 tarihinden temyiz incelemesi gününe kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmıştır.

2.Tüm dosya kapsamının incelemesinde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen...'ın sevk ve idaresindeki Irak plakalı (212822) aracın sanık ... adına kayıtlı olduğu ve sanık ... tarafından 09.04.2015 tarihinde Habur sınır kapısından yurda sokulduğu, yakalandığı tarihte henüz yurt dışı edilme süresinin dolmadığı cihetle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve aracın iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR