Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/4641 K.2023/11117

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/649 Esas, 2015/1091 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'a (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan; beraatine ve suça konu aracın müsadere talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; geçici ithalat rejimi kapsamında yurt dışından getirilen aracın yurt dışı etme süresi dolduğu ve hakkı olmadığı hâlde sanık tarafından kullanıldığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, ... isimli kişiye ait suça konu Almanya plakalı otomobilin, 10.11.2014 tarihinde araç sahibi tarafından geçici muafiyet rejimi çerçevesinde ülkeye getirildiği, rutin kontroller esnasında yurt dışı edilme süresi dolduktan sonra 16.05.2015 tarihinde suça konu araca el konulduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık kolluktaki ifadesinde; arkadaşı olan ...'dan aracını emaneten teslim aldığını, kaçak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, suça konu aracın 10.11.2014 tarihinde yurda getirildiği, 09.05.2015 tarihinde ise yurt dışı edilmesi gerektiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkındaki Beraat Hükmü Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkındaki iddianamenin düzenlendiği 25.08.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

B. Suça Konu Aracın Müsadere Talebinin Reddine Dair Hüküm Yönünden Yurt dışı plakalı suça konu aracın sahibi yerine sanık tarafından kullanıldığı, suça konu aracın yurt dışı edilmesi gerektiği hâlde kullanıldığı, araç sahibinin aracını yurt dışını etmeye yönelik eylemine rastlanılmadığı cihetle; bizzatihi müsadereye tabi aracın yurda kaçakçılık maksadıyla getirildiği kabul edilerek müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu E QI 3214 plakalı aracın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,