Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/499 K.2020/2192

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/5. madde gereği temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. maddelerindeki düzenleme dikkate alınıp cezanın buna göre belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Sanığın atılı suçtan 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmış olmasına rağmen CMK'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, aynı Yasanın 3/5 ve 3/10. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1. Hüküm fıkrasında sanığın 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesinin atfıyla aynı Kanunun 3/5-3/10. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği belirtildiği halde gerekçede 5607 sayılı Kanunun 3/18.maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması