Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/5384 K.2023/11724

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/555 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Yukarıda bahsi geçen kararın, katılan kurum vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09.09.2019 tarihli ve 2019/234 Esas, 2019/34203 Karar sayılı ilâmıyla hükmün;".. Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5. madde ve fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi" nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Bozma ilâmı sonrasında yapılan yargılamada; Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2019/1090 Esas, 2020/705 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve ele geçen 1820 paket kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 22.01.2015 tarihinde, mahkemeden alınan arama kararlarına istinaden, sanığın ikametinde yapılan aramada 182 karton; işyerinde yapılan aramada ise 24 karton olmak üzere toplam 2060 paket kaçak sigara ele geçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında; iş yerinde ve ikametinde ele geçirilen sigaraları içmek için bulundurduğunu beyan etmiştir.

3.Dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre ele geçen eşyanın tamamının yabancı menşeili ve kaçak olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

4.Dosyada mevcut 01.06.2015 tarihli bilirkişi raporunda ele geçirilen sigaraların yabancı menşeili ve kaçak olduğunun tespit edildiği görülmüştür.

5.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında ele geçen 2060 paket kaçak sigaranın toplam gümrüklenmiş değerinin 15.782,21 TL olarak belirlendiği görülmüş olup, bu değerin suç tarihi itibarıyla Dairemiz kabulüne göre "hafif "olduğu anlaşılmıştır.

6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/01/2016 tarihli ve 620-36, 02/10/2012 tarihli ve 472-1798, 06/12/2011 tarihli ve 197-246, 19/04/2011 tarihli ve 20-59, 17/04/2007 tarihli ve 325-100 sayılı Kararları ile yerleşik uygulamasına göre, uyma kararının, ara kararı niteliğinde olmayıp davanın esasını çözümleyen kararlardan olduğu, bozmaya uymakla, yerel mahkemenin bozma kararında gösterilen

esaslara göre işlem yapıp karar verme ödevi doğduğu, sonradan bu kararın bir kısmından veya tamamından açıkça ya da zımnen geri dönülerek ilk hükmün aynen veya yeniden kurulmasının uyma kararının hüküm ve sonuçlarını ortadan kaldırmayacağı da nazara alınmadan, Dairemizin 09.09.2019 tarihli ve 2019/234 Esas, 2019/34203 Karar sayılı bozma ilamına Mahkemece 02.07.2020 tarihinde uyulmasına karar verildiği halde, uyulmasına karar verildikten sonra gereği tam olarak yerine getirilmeden ve suç tarihinde yürürlükte bulunmayan yasa maddesinden yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; suç tarihi itibarıyla dava konusu kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerinin Kaçak Eşyaya Tespit Varakasında gümrüklenmiş değerinin "15.782,21 TL" olduğu,

bu değerin Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre hafif olduğu anlaşılmakla, 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme gereğince sanık hakkında verilecek cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Tarım ve Orman Bakalığının davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekâlet ücretine hükmolunması, bu kurum için yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4.5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına karar verilmesi gerekirken mahkemece, adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapse çevrilen gün sayısı kadar günlük çalışma miktarı en az 2 saatten fazla 8 saat olacak şekilde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin, sanığa ihtarına karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR