Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/5775 K.2024/219

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2013/520 Esas, 2014/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 02.06.2020 tarihli ve 2019/3558 Esas, 2020/4855 Karar sayılı ilâmıyla, 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişiklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2020/308 Esas, 2020/312 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, aynı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesi, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ... 10 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına ve ele geçen kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; para cezasını ödemesine rağmen hakkında ceza verildiğine, verilen cezanın kanuna aykırı olduğuna ve beraati gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı göre; önleme arama kararına istinaden kolluk tarafından 23.07.2013 tarihinde yapılan kontrolde, Rus pazarı içinde sanığın satış yaptığı tezgah üzerine poşet ve çantalardan çıkartarak sıralamaya çalıştığı 124 paket kaçak sigara tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmasında, sigaraları içmek için getirdiğini, ancak maddi sıkıntıları nedeniyle satmaya karar verdiğini, satamadan yakalandığını beyan etmiştir.

3.Sanık tarafından gümrüklenmiş değerin iki katı tutarın yatırıldığına ilişkin alındı belgesi dosyada mevcuttur.

4.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosyada mevcuttur.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1.15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca pek hafiflik indirim oranının 1/2 ila 2/3 arasında takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

2.Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2013/520 Esas, 2014/48 Karar sayılı ilâmının yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 18.02.2014 tarihli hükümde uygulanmayan tekerrür hükümlerinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hak oluşturması nedeniyle bozma sonrası kurulan hükümde uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de; 1.Sanık hakkında tekerrüre esas kabul edilen Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/374 Esas, 2011/784 Karar sayılı ilâmınına ilişkin Mahkemenin 17.06.2021 tarihli ek kararı ile ön ödeme nedeniyle davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın tekerrüre esas başkaca ilâmlarının bulunup bulunmadığının tartışılması zorunluluğu,

2.Sanık hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin tutanak tarihi olan 23.07.2013 yerine 23.03.2013 olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2020/308 Esas, 2020/312 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,