Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/66 K.2020/17261

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen 20.10.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının henüz hukuken varlık kazanmadığı, hüküm niteliğinde olmadığı ve askıda olduğundan müsadereye ilişkin kararın bu aşamada infaz edilemeyeceği cihetle, mahkemece 27.03.2019 tarihinde sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nun 231/10. maddesi uyarınca verilen davanın düşürülmesine ilişkin hükmün yanında iddianamede müsaderesi talep edilen nakil vasıtası hakkında, davanın düşürülmesine karar verildiği de dikkate alınarak, iadeye ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, malen sorumlu vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan "müsaderesine karar verildiği ve aracın müsaderesi hususunda Gümrük Müdürlüğü'ne 18/12/2011 tarihinde müzekkere yazıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına," ifadesinin çıkarılması, yerine "üzerindeki tedbir şerhi kaldırılmak suretiyle sahibine İADESİNE" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.