Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/6973 K.2021/5006

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 15.12.2008 tarihli karar ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, kararın kesinleştiği 24.02.2009 tarihi üzerinden denetim süresi olan 5 yıl içerisinde kasten yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 21.01.2016 tarihli ek karar ile 5271 sayılı CMK’nun 231/10. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine, nakil aracının iadesine karar verildiği anlaşılmakla; duruşma açılması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden karar verilmiş ise de;

Suç tarihinin 31.05.2004 olduğu, sanığın eyleminin 4926 sayılı Kanunun 3/a-2. maddesi kapsamında olduğu, bu eylemin 4926 sayılı Kanunun 4/a-2 maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerine göre asli zamanaşımının 5 yıl, olağanüstü zamanaşımının 7 yıl 6 ay olduğu, 5271 sayılı CMK’nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının kesinleştiği 24.02.2009 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içinde zamanaşımı süresinin durduğu,

denetim süresinin bitimi ile zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği, suç tarihi olan 31.05.2004 tarihi itibarı ile temyiz inceleme tarihinde, 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 ay olan kesintili zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla, katılan ...