Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/7163 K.2024/373

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/819 Esas, 2016/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; sanığın cezalandırılması gerektiğine ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 28.05.2015 tarihinde önleme araması kararına istinaden, uygulama noktasında durdurulan yolcu otobüsünde yolcu olan sanığa ait çantada 420 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2. Sanığın soruşturma aşamasında suça konu kaçak sigaraları alacağına karşılık aldığını, kendisine ait olduğunu kabul ettiği, kovuşturma aşamasında ise savuması alınmadan hüküm kurulduğu görülmüştür.

3. Sanıkta ele geçirilen suça konu kaçak sigaraların Dairemizin yerleşik içtihatları doğrultusunda ticari miktar ve mahiyette olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerde sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin söz konusu olayda uygulamasının mümkün bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun ve özel dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 147 nci ve devamı maddeleri uyarınca sanığın savunması alınıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, savunma alınmadan mevcut kanıtlar tartışılarak, delil takdirine girilmek suretiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2. Tüm dosya kapsamının incelenmesinde; önleme araması kararına istinaden kolluk görevlilerince sanığın içerisinde bulunduğu yolcu otobüsünde usulüne uygun olarak yapılan aramada, sanığa ait olduğu anlaşılan 420 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; Dairemiz yerleşik uygulamasına göre dava konusu eşyanın ticari miktar ve mahiyette olduğu, kişisel kullanım sınırı dışında kaldığı gözetilerek sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3. Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümde açıklanan nedenlerle, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/819 Esas, 2016/250 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,