Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/924 K.2020/7857

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanunun 3/5, 3/10, 3/10-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/2 ve 52. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanunun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/01/2019 tarihli ve 2018/280 esas, 2019/22 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 13/02/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19/02/2020 gün ve KYB. 2020/22941 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Mahkemesince tekerrüre esas alınan Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/362 Esas, 2015/1215 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 27/06/2016 olduğu ve incelemeye konu sanığın üzerine atılı suç tarihinin ise 04/05/2016 olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanunun 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak,

şartları oluşmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;