Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/10185 K.2022/1958

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sırf askeri suç olan izin tecavüzü suçundan dolayı dört aydan fazla süreli hapis cezasına hükmedilmesi dikkate alınarak sanığa verilen hapis cezasının 14/07/2016 tarihinde yürürlüğe giren 23/06/2016 kabul tarihli 6722 sayılı Kanunun 11. maddesi ile değişik ASCK'nun Ek 8/1-A maddesi gereğince yasal imkansızlık nedeniyle TCK'nun 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilmesi mümkün olmadığı halde sonuç cezanın 5 ay hapis cezası olarak belirlenmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesi yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK’nun 52/3. maddesine aykırı davranılması,

3. Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 50/1-a maddesi yerine TCK'nun 50/a. maddesinin gösterilmesi, yine gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmesi gerekirken TCK'nun 52.maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nun 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5. 28/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,