Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/10766 K.2021/13092

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- 25 LL 570 plakalı nakil aracı hakkında kurulan hükmün incelenmesinde

Suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine ilişkin yerel mahkeme gerekçesi yerinde olmakla sanıklar ... ve ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan İADE KARARININ ONANMASINA,

II- Sanık ... ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

Olay tarihinde, sanık ... ...'ın eşi olan sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı, sanık ... ... ve ...'nun ise yolcusu bulundukları ... ülkesinden ülkemize giriş yapmak üzere gelen 25 LL 570 plaka sayılı araçta ...

Gümrük sahasında gümrük tescil işlemi sonrası yapılan aramada aracın kaputunun ve motorunun arasındaki boşlukta gizlenmiş vaziyette 4.166,01 TL değerinde 63 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ... ...'ın savunmasında ... gezerken eşi ve aile dostları olan ...'ın birlikte kaçak sigara almaya karar verdiklerini, kendisinin eşi ve ...'ı kaçak sigara almamaları yönünde uyardığını ancak başarılı olamadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunması,

bu savunmanın diğer sanıklar tarafından doğrulanması karşısında, sanık ... ...'ın kaçakçılık kastıyla eyleme iştirak ettiğine dair delil elde edilememesi karşısında sanığın üzerine atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ... ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

III- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/1, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/1, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- Mahkemece üç sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işledikleri kabul edildiği halde, cezalarında 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. maddesi yerine 62/2. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3- Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2 maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

6- Gümrük İdaresi lehine hükmolunan vekalet ücretinin sanıklara eşit olarak yükletilmesi gerekirken, yazılı şekilde müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

7- CMK.nun 326/2. maddesi uyarınca sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin sanıklara eşit olarak yükletilmesi gerekirken, yazılı şekilde müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

8- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10/12/2013 yerine 10/11/2013 olarak yazılması,