Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11183 K.2021/12911

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

İhbar üzerine sanık ...'ın ikametinin arka tarafında bulunan bahçe içerisinde 41 çuval fıstık kabuğu içerisinde kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek hakkında mahkumiyet hükmü verilen diğer sanık ...'ın eşinin arkadaşı olduğunu ve çuvallar içerisinde getirdiği eşyanın fıstık olduğunu söylediğini ve sigaraları görmediğini savunması ve diğer sanık ... da sanık savunmalarını doğrulayan nitelikte beyanda bulunması karşısında sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin nitelikte delil bulunmayan sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de,

1-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanıkların eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 02.09.2013, iddianame düzenleme tarihlerinin ise 24.09.2013 ve 11.02.2014 olduğu,

1-Sanıklar ... ve ...'nin;

Daha önce 03.06.2020 tarihinde bozulmasına karar verilen Yargıtay 19.(Kapatılan) Ceza Dairesi'nin 2019/19507 Esas-2020/5302 Karar sayılı Darende Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/41 E- 2014/115 K sayılı dosyasında suç tarihinin 25.07.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 25.04.2014 olduğu,

2-Sanık ...'nin;

-Daha önce 04.03.2019 tarihinde düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleşen Yargıtay 19.(Kapatılan) Ceza Dairesi 2019/1538 Esasına kayıtlı Suruç 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/442 Esas, 2014/47 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 12/10/2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 26/11/2013 olduğu anlaşılmakla;

-Daha önce 13.10.2020 tarihinde bozulmasına karar verilen Yargıtay 19.(Kapatılan) Ceza Dairesi'nin 2019/27057 Esas-2020/12760 Karar sayılı Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/536 E- 2015/240 K sayılı dosyasında suç tarihinin 12.09.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 26.09.2013 olduğu,

-Daha önce 29.06.2020 tarihinde bozulmasına karar verilen Yargıtay 19.(Kapatılan) Ceza Dairesi'nin 2019/27271 Esas-2020/8933 Karar sayılı Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/1017 E- 2015/353 K sayılı dosyasında suç tarihinin 02.10.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 11.02.2014 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanıkların eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanıkların eyleminin toplu suç oluşturması nedeniyle 5607 sayılı Kanunun 4/2. maddesi gereğince cezalarında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Ele geçen kaçak eşyanın, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi ile yetinilmesine karar verilmesi gerekirken TCK’nun 54. maddesi gereğince müsaderesi ile tasfiyesine karar verilmesi,

5-Sanıklar ... ve ...'nın tekerrüre esas alınan adli sicil kayıtlarının 5607 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanıklar

hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerekmesi,