Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11299 K.2021/11662

3213 sayılı Maden Kanunu’na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ...

Nakliyat Harfiyat İnşaat Hayvancılık Taahhüt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi hakkında Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünün 31/03/2017 tarihli ve 34973390-101-E.410717 sayılı yazısı ile uygulanan 31.674,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Gölcük Sulh Ceza Hâkimliğinin 19/11/2018 tarihli ve 2017/319 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin KOCAELİ 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/12/2018 tarihli ve 2018/5593 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11/12/2019 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2019 tarihli ve KYB. 2019-130521 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre;

1-5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 20/5. maddesinin '' (5) Kabahati oluşturan fiilin aynı zamanda suç oluşturması halinde suça ilişkin dava zamanaşımı hükümleri uygulanır. '' yönünde olduğu, kabahatin tespit edildiği tarih olarak belirtilen 20/07/2015 tarihli suç tutanağında, kabahatli şirketin çalışmaları kapsamında Devlet ormanı içerisinde kalan 8.176 metrekare alanda açma yapıldığının belirtildiği,

Maden İşleri Genel Müdürlüğü yetkilileri tarafından mahallinde yapılan inceleme sonucu tanzim olunan 19/08/2015 tarihli heyet raporunda kabahatli şirketin 42.163 metrekarelik alanda orman izni bulunduğu belirtilmesine karşın gerek rapor içerisinde gerekse dosya kapsamında, suç tutanağında belirtilen açma alanının orman izni kapsamında olup olmadığı noktasında bir tespit bulunmadığı, itiraza konu idari yaptırım kararının temelinde 3213 sayılı Kanunun 7. maddesine aykırı olarak mevcut ocağın belirtilen koordinatlar civarında bulunan güneydoğu kısmının ÇED kararı ve GSM ruhsat alanı dışında kalmasının gösterildiği,

3213 sayılı Kanun'un '' Üretim ve sevkiyat '' başlıklı 12. maddesi kapsamında kabahatli şirket hakkında herhangi bir üretim faaliyeti nedeniyle idari para cezası uygulanmamış ise de, üretim yapılmaksızın ocağın bir kısmının ÇED ve GSM ruhsat alanı dışında kalarak Devlet ormanına tecavüzünün bulunması durumunda dahi sorumlular hakkında ceza soruşturması yapılmasına neden olacağı anlaşılmakla, idari para cezası hakkında uygulanması gereken zamanaşımı süresinin belirlenmesi için 20/07/2015 tarihli suç tutanağının akıbeti tespit edilip varsa açılan davaya ilişkin belgeler temin edilmeden eksik kovuşturma ile karar verildiği cihetle,

itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

Kabule göre;

2-5326 sayılı Kanun'un “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez.

(2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 esas, 2015/5258 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, zamanaşımı süresi kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle, somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin

işlendiğine ilişkin tutanağın 20/07/2015 tarihinde düzenlendiği ve Sulh Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 28/12/2018 karar tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;