KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/11314 E., 2024/11319 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/189 E., 2015/790 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, beraat, kaçak eşyanın ve suçta kullanılan eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin münhasıran sanık ... hakkındaki beraat hükmünü temyiz ettiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 4/8. maddesinin uygulanabilmesi için 5607 sayılı Kanun'un 3/14. madde fıkrasına atıfta bulunulması cihetiyle, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan alınan izin belgesine (lisansa) esas teşkil eden belgelerde belirlenenlere aykırı olarak yapılan ya da bulundurulan sabit veya seyyar tank, düzenek yahut ekipmanlar kullanılarak kaçak akaryakıt satışının gerçekleştirilmesi gerektiği, bu nedenle anılan kanun maddesinin somut olayda uygulanma imkanının bulunmadığı anlaşılmakla;
Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörüldüğünden anılan Kanun'un 67/2-(d) maddesi gereği zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 26.06.2015 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ...
İdaresi adına Hazine vekili ve sanık ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/11314, K. 2024/11319, 10 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama