Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11389 K.2021/11137

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 48/5. maddesi gereğince 1.237,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair İstanbul Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 01/12/2018 tarihli ve IO 875901 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağı ile aynı tarihli ve 353850 sayılı sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınması tutanaklarına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İstanbul 11. Sulh Ceza Hakimliğinin 05/03/2019 tarihli ve 2018/6878 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İSTANBUL 12. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/07/2019 tarihli 2019/3714

değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 22.01.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2020 tarihli ve KYB. 2020-12596 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, itiraza konu idari para cezası ile alkol tespit tutanağının kabahatlinin huzurunda tanzim edilmiş olduğu, yapılan alkol ölçümü sonucunda 01/12/2018 tarihinde saat 23:20 itibari ile 1.05 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,

ancak kabahatli vekili tarafından başvurusuna dayanak olarak ibraz edilen Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 02/12/2018 tarihli ve numune alma saati 00:09 olan raporda ise 0.0406 promil alkol tespit edildiği anlaşılmakla, her iki ölçüm arasında zaman farkı ve tıbben her bir saatte kişinin kanındaki alkol oranının 0.15 promil düzeyinde azalma göstereceği, kabahatlinin alkol oranının polisler tarafından tespit edildiği an ile hastanede ölçüm yapılan an arasında alkol değerinin bu derece fark etmesinin tıbben mümkün olmadığı,

kabahatlinin kullanmış olduğu aracın hususi bir araç olduğu ve yasal alkol sınırının 0,51 promil olduğunun anlaşılması karşısında, polisler tarafından alkol değerinin tespitinin yapıldığı sırada kabahatlinin alkol oranının yasal sınırın altında kaldığının kabulü gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmekle, İstanbul 12. Sulh Ceza Hakimliğinin 29.07.2019 tarihli, 2019/3714 D.İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-d maddesi