Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11444 K.2021/11552

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 6/5. maddesine aykırı olarak 22.00-06.00 saatleri arasında perakende olarak alkollü içki satışı yapmaktan kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 6/5, 7/1-e ve 4733 sayılı Tütün,

Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8/5-k maddeleri gereğince Tarım ve Orman Bakanlığı Tütün ve Alkol Dairesi Başkanlığının 24/05/2019 tarihli ve 36612508-483.03.03-E.1639820 sayılı kararı ile uygulanan 42.076,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Bursa 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/08/2019 tarihli ve 2019/3721 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii BURSA 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04/09/2019 tarihli ve 2019/6 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24.02.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2020 tarihli ve KYB. 2020-27504 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede; Bursa 5. Sulh Ceza Hakimliğince, idarî para cezasına dayanak olarak gösterilen 13/04/2018 tarihli tutanakta, kabahatlinin saat 22.00'dan sonra içki satışı yaptığı belirtilmesi gerekçe gösterilerek idarî para cezasının uygulandığından bahisle başvurunun reddine karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre, 13/04/2018 tarihli tutanakta, olayın gerçekleştiği iş yeri dışında görevlilerin bir müddet bekleme yaptıktan sonra içeriye girdikleri sırada içki satışına rastlanıldığı kayıt altına alındığı ancak kime nasıl ve ne şekilde, hangi marka alkollü içeceğin kime ne şekilde satıldığı konusunda, tutanakta bir açıklığın bulunmadığı, yalnızca içki satılırken görüldüğüne ilişkin soyut bir ibareye yer verildiği, diğer taraftan tutanağın altında müşteri olarak hiç kimsenin adı soyadı, beyanı ve imzasının bulunmadığı gibi, kabahatlinin de imzadan imtina ettiği anlaşıldığından denetime elverişli bir tutanak tanzim edilmediği,

satışa ilişkin herhangi bir fişin de düzenlenmediği anlaşılmakla; başvurunun kabulü ile anılan idari yaptırımın iptaline karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;