Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11511 K.2021/9435

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Gümrük İdaresi vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Sanıkların eyleminin, suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliği itibarıyla suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi yollamasıyla 3/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, sanıklar hakkında temel cezada TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, alt sınırdan hüküm kurmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

4-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Hükmün gerekçesinde ise CMK'nun 230. maddesi uyarınca, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirmesinin yapılması, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan veya reddedilen delillerin belirlenmesi ile mantıksal ve hukuksal bütünlük sağlanarak herkesi tatmin edecek ve anlaşılır kararın, bu hali ile Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olması gerektiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.01.2011 tarihli ve 2010/7-192 E., 2011/1 K. sayılı kararında belirtilmiştir.

Bu kapsamda sanık ... hakkında olayın oluşu, eyleme iştiraki, sübuta yönelik vakıalar ve deliler hükmün gerekçesinde gösterildiği halde, diğer sanıklar ... ve ... yönünden mahkumiyet hükmünün gerekçelendirilmemesi,

5-5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanıkların denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde, infazı kısıtlayacak şekilde sanıkların denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

6-Numuneler de dahil olmak üzere dava konusu kaçak sigaraların tümünün 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve sanık ... müdafii ile Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; BOZULMASINA, 08/09/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, katılan ... İdaresi vekili ile sanıklar ve müdafii tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun Gümrük İdaresinin temyizinin tebligata rağmen katılma dilekçesi verilmemiş olması nadeniyle reddi yerine, temyiz talebinin kabulü yönündeki kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Gümrük İdaresi ile Maliye Bakanlığı Muhakemat Genel Müdürlüğü arasında imzalanan protokol uyarınca, 01/10/2014 tarihine kadar Gümrük İdaresinin taraf olduğu davalarda takip etme görevi Muhakemat Müdürlüklerine devredilmiş olması nedeniyle, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilliğine yapılan tebligatlar geçerli olup, ayrıca Gümrük İdaresine duruşma gününün

bildirilmesine gerek bulunmamaktadır. Tensiple birlikte suçtan zarar gören Gümrük İdaresi adına Hazine vekiline duruşma günü bildirilmiş ancak hüküm verilinceye kadar CMK'nun 237/1 ve 238. maddeleri uyarınca, zarar gören idare adına ilk derece mahkemesine usulüne uygun katılma dilekçesi verilmemiş, Gümrük İdaresi katılan sıfatını almamıştır.

Kaldı ki gerekçeli karar yine Gümrük İdaresi adına Hazine vekiline tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi de aynı şekilde Hazine vekili tarafından verilmiştir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, tebligata rağmen süresi içerisinde katılma talebinde bulunmayan Gümrük İdaresinin temyiz talebinin reddine karar verilmesi yerine, temyiz talebinin kabulü ile Gümrük İdaresi yönünden de esasa girilerek temyiz incelemesi yapılması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 08.09.2021