Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11558 K.2021/12475

Engelli işçi çalıştırma yükümlülüğüne aykırılık eyleminden kabahatli .... hakkında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 30 ve 101. maddeleri uyarınca 9.180,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 29/11/2017 tarihli ve 43422173-403.6-156879 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun kısmen kabulü ile idari para cezasının 2.380,00 Türk lirasından oluşan kısmının kaldırılmasına ilişkin AKSARAY 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 20/02/2019 tarihli ve 2017/7887 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Aksaray 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 15/03/2019 tarihli

ve 2019/699 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 25/03/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2020 tarihli ve KYB. 2020-42334 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Aksaray 1. Sulh Ceza Hakimliğince .... hakkında verilen 9.180,00 Türk lirası idari para cezasının usul ve yasaya uygun olduğu, idari para cezasının hesaplanması sırasında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 101. maddesinde yer alan ''Bu Kanunun 30 uncu maddesindeki hükümlere aykırı olarak engelli ve eski hükümlü çalıştırmayan işveren veya işveren vekiline çalıştırmadığı her engelli ve eski hükümlü ve çalıştırmadığı her ay için binyediyüz Türk Lirası idari para cezası verilir.

Kamu kuruluşları da bu para cezasından hiçbir şekilde muaf tutulamaz. '' şeklindeki düzenlemede belirtilen para cezasının nispi nitelikte olduğu ve sadece maktu para cezalarının yeniden değerleme oranına göre artış gösterebileceğinden bahisle hesaplamada hata yapıldığı gerekçesiyle kabahatli şirket hakkında uygulanan 9.1780,00 Türk lirası idari para cezasının 2.380,00 Türk lirasından oluşan kısmının iptaline karar verilmiş ise de anılan düzenlemedeki cezanın maktu nitelikte olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine,

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;