Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/1193 K.2023/7466

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı, Mahkemece sanık hakkında 22.12.2008 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 09.02.2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi olan beş yıllık süre içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 21.01.2016 tarihinde açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak sanık hakkında davanın düşmesine karar verildiği ancak bu kararın, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci

maddesinin onuncu fıkrası gereğince duruşma açılarak verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde duruşma açılmadan, dosya üzerinden ve tensiple verildiği anlaşılmakla anılan karar bu nedenle hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2016/139 Esas, 2016/139 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,