Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/1247 K.2021/5524

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Gümrük İdaresi vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Gıyabi kararın 28.10.2020 tarihinde Gümrük İdaresine usulüne uygun tebliğ edildiği, Gümrük İdaresi vekilinin yasal süresinden sonra 12.11.2020 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanık ...’nun Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.07.2015 tarihli ve 2012/172 Esas ve 2014/523 Karar sayılı ek kararına ilişkin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 27.07.2015 tarihli ve 2012/172 Esas ve 2014/523 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık ...’nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair hükmün istem gibi ONANMASINA,

III)Sanık ... müdafinin ve sanık ...'ın temyizine göre yapılan incelemede;

1)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıklar ... ve ...'ın eylemlerinin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. madde ve fıkraları somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2)CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve talimat ile alınan savunmalarında haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul eden sanıklara, 2.166 paket kaçak sigaraya ilişkin Gümrük İdaresince hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve makul süre verilmek suretiyle ödeme için imkan tanınması ile sonucuna göre,

gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken "zararın karşılanmamış olması" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3)24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, IV)Sanık ...'in temyizine göre yapılan incelemede ise;

Sanığın eyleminin, gümrük kaçağı kaçak cinsel haplar ve spreyler yönünden suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi, bandrolsüz ve gümrük kaçağı sigaralar yönünden ise 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçları oluşturduğu ve sanık hakkında bu maddelerden ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmekte ise de, her iki eylemin TCK'nun 44. maddesi uyarınca,

suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarih ve 28615 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Yasanın 6455 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi gereğince cezalandırılmasının gerekmesi ve yine hüküm tarihinden sonra 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5-10. maddeleri gereğince cezalandırılmasının gerekmesi karşısında ilgili yasa hükümleri ayrı ayrı somut olaya uygulanıp hükmedilecek cezalar belirlenerek sonuçlarının karşılaştırılması ve sanık bakımından lehe olan yasa hükmü tespit edilmesi, ayrıca;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,