Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/12692 K.2025/11366

Sanık müdafiin temyiz talebini vekâlet ücretine hasrettiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Beraat eden ve kendini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılan sanık lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükme "Kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine, karar tarihinde yürülükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca 1.800,00 TL vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.