Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/12726 K.2022/17802

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki yolcu otobüsünün, kolluk kuvvetlerince yol uygulamasında durdurulması sonucu önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın yakıt depolarında ve bidonlar içerisinde toplamda 2.700 litre kaçak akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; usulüne uygun önleme araması kararı gereğince yapılan arama neticesinde yakalanan akaryakıtın hukuka uygun delil niteliğinde olduğu, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre dava konusu kaçak eşyanın miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu, kişisel kullanım sınırı dışında kaldığı gözetilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Suça konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suçun işlenmesinde kullanılan 34 VB 6846 plaka sayılı aracın daha önce de 11/02/2014 tarihinde sanık ...’in sevk ve idaresinde iken 1.430 karton kaçak sigara ve 450 litre kaçak akaryakıt ile yakalandığı, bu olay nedeniyle Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından araca tedbir şerhi konulduğu, bu olaya rağmen malen sorumlu tarafından aracın incelemeye konu iş bu dosyadaki olayda 16/06/2014 tarihinde yeniden sanığın sevk ve idaresine verilmesi nedeniyle malen sorumlunun iyi niyetinden söz edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerekirken, “sanığı köylüsü olması sebebiyle yeniden işe aldığı, olayla alakası olmadığı” yönündeki beyanına itibar edilerek yazılı şekilde müsadereye yer olmadığına karar verilmesi,