Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/13079 K.2022/7781

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında 06/05/2016 tarih, 2016/143 Esas ve 2016/435 sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine, Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/544 D.İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılmasına karar verildiği, itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılması üzerine sanık hakkında yeni esas numarası tayin edilerek, yerel mahkemenin 2016/500 Esas sayılı dava dosyası üzerinden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin sadece sanık ... yönünden olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibarıyla uygulanması zorunlu olan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca “Yukarı sınırı onmilyar lirayı geçmeyen para cezasını gerektiren suçlardan dolayı verilen beraat hükümleri,” kesin olup, bu hükümler hakkında temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10. maddesinde yer alan “Bu Kanunun 56 ncı maddesinin birinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler bin günden beş bin güne kadar;

ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar elli günden yüz güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesindeki “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükmü birlikte dikkate alındığında, 5809 sayılı Kanunun 63/10. maddesinde düzenlenen, sanığa atılı suçun üst sınırı 100 gün adli para cezası olup,