Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/13506 K.2022/2237

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 85.600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2017/913 esas, 2017/737 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20.10.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2020 tarihli ve KYB. 2020-96516 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre,

1- Müştekinin 87.000,00 Türk lirası bedelli çekin süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çek bedelinin karşılıksız kalan bedeli 85.590,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle 4.280 gün karşılığı 85.600,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine,

her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan binbeşyüz gün sınırını geçemeyeceği gözetilmemesinde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. maddesinde ''Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz.

Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." hükmünün yer aldığı, anılan hüküm gereğince hükmedilen para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi halinde taksit miktarının dörtten az olmayacağı gözetilmeksizin, sanık aleyhine olacak şekilde adli para cezasının birer ay ara ile 2 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmesinde,

isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Yasasının 10/1. maddesinde yer alan “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. …” şeklindeki düzenleme karşısında, önce sanığın bilinen en son adresine tebligat gönderilmesi, bu adreste tebligatın yapılamaması halinde, 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca tebligata, Tebligat Yasasının 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın,

Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, dosya kapsamına göre, yargılama sırasında suça konu çekin ait olduğu banka şubesinden adres araştırması yapıldığı ve bankanın da 02.05.2017 havale tarihli yazıyla sanığın adreslerini bildirdiği cihetle, 7201 sayılı Yasanın 10/1. maddesi uyarınca, gerekçeli kararın, öncelikle bilinen son adresinde sanığa tebliğine çalışılmadan, adres kayıt sistemindeki adresine 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesine göre tebliği usulsüz olup,

kararın henüz kesinleşmediği ve kanun yararına bozma istemine konusu yapılamayacağı anlaşılmakla;