Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/13533 K.2021/14433

6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'un anılan Kanun'un 110/2, 110/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50/1-d ve 52. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5 ay süreyle ormanlık alanlara girmekten yasaklanmasına dair TOSYA (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 01/07/2014 tarihli ve 2014/6 Esas, 2014/192 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 20/10/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/11/2020 tarihli ve KYB. 2020-100678 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

Tosya (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen kararın, diğer sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 12/02/2019 tarihli ve 2016/8988 esas, 2019/4205 karar sayılı ilâmı ile "Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası TCK'nun 50/1-d maddesi uyarınca belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilirken, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Yardım Kuralları Yönetmeliği'nin 38/3. maddesi de gözetilerek,

kanun koyucunun amacına denetime elverişli, işlenen suçun niteliğine uygun, yeniden suç işlemesini önleyebilecek bir yaptırıma çevrilmesi gerektiği gözetilmeden infaz ve denetim olanağı bulunmayacak şekilde 5 ay süre ile ormanlık alanlara girmekten yasaklanlanması seçenek yaptırımına çevrilmesi...BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar ile bozulduğu cihetle,

Somut olay kapsamında, sanık hakkında 5 ay süreyle ormanlık alanlara girmekten yasaklanmasına yönelik seçenek yaptırımın işlenen suçun niteliğine uygun olmadığı, sanığın yeniden suç işlemesini önleyebilecek nitelikte olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;