KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/14465 E., 2024/5183 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/36 E., 2020/50 K.
- Suç
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, kaçak emvalin ve suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Kısmî ret, kısmî incelenmeksizin iade
Karar Metni
504 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanıklar hakkında 25.11.2015 tarihli ve 2014/84 Esas, 2015/89 Karar sayılı karar ile kurulan mahkûmiyet hükümlerinin, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli ve 2018/6179 Esas, 2019/8072 Karar sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği, müsadere bakımından yapılan bozma sonrası sanıklar hakkında kurulan temyize konu mahkûmiyet hükümlerinin hukuken geçersiz olduğu, bu nedenle sanık ...'ın temyiz isteğinin incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Yukarıda açıklandığı üzere sanık ... hakkındaki cezanın daha önce kesinleştiği, bozma üzerine kurulan mahkûmiyet hükümlerinin hukuken geçersiz olduğu kabulüyle sanık ...'nın suçta kullandığı nakil aracına yönelik temyiz isteği yönünden, bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'nın temyiz sebepleri; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
A. Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden
Sanık ... hakkında 25.11.2015 tarihli ve 2014/84 Esas, 2015/89 Karar sayılı karar ile kurulan mahkûmiyet hükmünün, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli ve 2018/6179 Esas, 2019/8072 Karar sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği, müsadere bakımından yapılan bozma sonrası sanık hakkında kurulan temyize konu mahkûmiyet hükmünün hukuken geçersiz olduğu, bu itibarla temyiz denetimine konu bir hükmün bulunmadığı nazara alınarak sanık ...'ın temyiz isteğinin incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık ...'nın Suçta Kullanılan Nakil Aracına İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Ön inceleme bölümünde belirtildiği üzere sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün ilgili Yargıtay dairesi tarafından düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleştiği, suçta kullanılan nakil aracına yönelik bozma yapıldığı, sanık ... hakkında bozma sonrası kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuken geçersiz olduğu kabulüyle sanık ...'nın suçta kullandığı nakil aracının müsaderesine yönelik incelemede;
Ağaç kesim işi taşeronluğu yapan sanık ...'nın izinli kesim yerinden aşım yaparak birbirine bitişik orman bölmelerinden kestiği 30 - 40 ster aralığındaki emvali ile 21.238 m2 alanda kesim yaparak elde ettiği emvali kamyonuyla taşıdığı anlaşılmıştır.
Suçta kullanılan nakil aracı ruhsat kaydına göre suç tarihinde 17 yıllık kamyon olup 17.520 kg taşıma kapasitesine sahiptir.
Malen sorumlu Mahkemede; aracın sanık ...'ya ait olduğunu, sanığın K-1 belgesi olmadığından aracın üzerine kayıtlı olduğunu beyan etmiştir.
Suçta kullanılan aracın bilinen değeri ile taşınan eşyanın değeri birlikte değerlendirildiğinde aracın müsadere edilmesinin suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırılık oluşturmayacağı, malen sorumlunun beyanıyla aracın sanığa ait olduğu anlaşılmakla; nakil aracının müsadere edilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
A. Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'ın temyiz isteğinin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. Sanık ...'nın Suçta Kullanılan Nakil Aracına İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'nın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/14465, K. 2024/5183, 7 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama