Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/14509 K.2025/9686

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mahkemenin kararı sanık tarafından temyiz edilmekle, temyiz kanun yolu tamamlanmadan karar verilemeyeceği gözetildiğinde, Mahkemenin suçta kullanılan aracın müsaderesine yönelik 27.04.2020 tarihli ek kararı hukukî değerden yoksun kabul edilerek esas hükme yönelik yapılan incelemede;

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; 1.Gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi kısmında hükmedilen hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesine karar verildiği halde hüküm kurulurken hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmemesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

2.Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu halde, gerekçeli kararın delillerin değerlendirilmesi kısmında aracın müsaderesine yer olmadığına kararı verilip, hüküm kısmında buna ilişkin karar verilmeksizin, ek kararla suçta kullanılan aracın müsaderesine karar verilmek suretiyle çelişki oluşturulması,

3.Sanığın tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.