Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/15531 K.2024/1441

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri ve Sanık ... Hakkında İşgal ve Faydalanma Suçundan Birleşen Ünye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/883 Esas Sayılı Dosyasından Kurulan Hüküm Yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıllık olağan ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık ...'ın savunmasının alındığı 07.04.2014 tarihinden ve sanık ...'ın savunmasının alındığı 21.03.2014 inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

B.Sanık ... Hakkında Motorlu Testere ile Ağaç Kesme Suçu Yönünden

Sanık hakkında birleşen Ünye 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/882 Esas sayılı dosyası ile birleşen Ünye 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/883 Esas sayılı dosyasında dava konusu yerlerin aynı olduğu ve sanık hakkında birleşen Ünye 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/882 Esas sayılı dosyasından hüküm kurulduğu gerekçesi ile hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı verilmiş ise de; sanık hakkında Ünye 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/882 Esas sayılı dosyasında 12.09.2013 tarihli iddianame ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

birleşen Ünye 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/883 Esas sayılı sayılı dosyasında ise 13.09.2013 tarihli iddianame ile sanığın 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesi ve aynı Kanun'un 91 inci maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği anlaşılmakla, yerinde görülmeyen gerekçe ile sanık hakkında her iki eylem yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığı kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

II.KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri ve Sanık ... Hakkında birleşen Ünye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/883 Esas sayılı dosyasında İşgal ve Faydalanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜŞMESİNE,

B.Sanık ... Hakkında Motorlu Testere ile Ağaç Kesme Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında birleşen Ünye 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/883 Esas sayılı dosyasından hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinde hüküm çeşitleri sayılmıştır. Anılan düzenleme uyarınca "hüküm kurulmasına yer olmadığı" kararı temyiz edilebilir nitelikte bir hüküm değildir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.03.2021 tarihli ve 2019/12-457 Esas, 2021/103 Karar sayılı kararında "1412 sayılı CMUK'un, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 305. maddesi uyarınca, ceza mahkemelerince verilen hükümler temyiz kanun yoluna tabidir. 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde ise hükümler "beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi, davanın düşmesi kararı" olarak sınırlı şeklinde sayılmıştır.

Hüküm niteliğinde olmamakla birlikte bazı kararların da kanun yolu bakımından temyizi kabil olduğu kabul edilmiştir. Örneğin; hüküm niteliğinde bulunmayan CMK'nın 223. maddesinin 10. fıkrası uyarınca adli yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararlı ile TCK'nın 18. maddesinin 4. fıkrası uyarınca geri verme talebi ile ilgili olarak verilen kararların temyizi mümkündür.

Buna göre; "Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için öncelikle CMK'nın 223. maddesi uyarınca verilmiş bir hüküm veya temyize konu olabilecek bir karar bulunması gerekmektedir." şeklinde ifade edildiği üzere, Mahkemece verilen "Hüküm kurulmasına yer olmadığına" dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde sınırlı olarak sayılan hükümlerden biri olmaması nedeniyle Yüksek Dairenin hüküm kurulmasına yer olmadığı kararına ilişkin bozma kararına iştirak edilmemiştir. 15.02.2024