Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/15732 K.2022/10901

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın ormanlık alanda ağaç kesme ve tarla açma eylemlerinde bulunduğunun ancak 2896 sayılı kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 113. maddesine göre tazmini gereken doğrudan zararın 9.248,02 TL olduğu ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın 18/11/2014 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken katılan kurum zararına 114. maddeye göre ağaçlandırma gideri masrafları da dahil edilerek katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140E.,2015/85K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,