Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/15741 K.2024/1473

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, lehine hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurlarınca yapılan kontroller esnasında, sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde yer alan ev, samanlık, ağıl ve barakası olmak üzere toplamda bilirkişiye göre 1.500 m2'lik alanda işgalde bulunduğunun tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93/1. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; suça konu yerin ailesinden kaldığını, tapusunun olmadığını bilmediğini suçlamayı

kabul etmediğini beyan etmiştir.

Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki ev, samanlık, ağıl ve barakanın müsaderesine mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık suça konu arazinin orman olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de, suça konu yerde orman kadastro sınırının kesinleştiği nazara alınıp sanığın bu hususu bilmemesinin mümkün olmadığı kabul edilerek savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR