Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/16072 K.2021/15958

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden kabahatli ... hakkında 723,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Eskişehir Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 31/08/2019 tarihli ve MA 44010580 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair ANKARA 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/09/2019 tarihli ve 2019/7181 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30/12/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2021 tarihli ve KYB. 2021/3005 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1. 5326 Sayılı Kabahatler Kanununun 28/1-a maddesi uyarınca "Yetkili olmadığının anlaşılması halinde dosyanın yetkili sulh ceza mahkemesine gönderilmesine" ilişkin düzenleme ve 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12/1. maddesinde düzenlenen "Davaya bakmak yetkisi, suçun işlendiği yer mahkemesine aittir" hükmü gereğince somut olayda kabahatin Eskişehir ilinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, dosyanın yetki yönünden Eskişehir Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden işin esasına girilerek karar verilmesinde,

2. Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27/11/2014 tarihli ve 2014/22963 esas, 2014/19969 sayılı ilamında yer alan “idari para cezası karar tutanağının resmi evrak niteliğinde bulunduğu ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olduğu, ispat kuvveti bakımından başkaca bir delille (kamera kaydı gibi) desteklenmesinin gerekmediği,

bu yönde mevzuatımızda bir hüküm bulunmadığı” şeklindeki içtihadı gereğince, trafik idari para cezası karar tutanağının aksi sabit oluncaya kadar resmi evrak niteliğinde olduğu ve tutanağın düzenlenmesi için geçerli dayanak belgelerine ihtiyaç bulunmadığı gözetilmeden,

muterizin itiraz dilekçesinde ileri sürdüğü idari yaptırım kararına konu tutanak dışında radar kaydı ve fotoğraf gibi bir delil bulunmadığı hususu yerinde görülerek başvurunun kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;