Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/16337 K.2021/15952

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında İstanbul Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü B Bölgesi Trafik Ekipler Amirliğinin 13/09/2019 tarihli ve MA 61416485 sayılı idari yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 132,00 Türk lirası idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair İSTANBUL 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/10/2020 tarihli ve 2020/4292 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14/01/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2021 tarihli ve KYB. 20121-14215 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin taşıt yolu üzerinde duraklamanın yasaklandığı yere park ettiğinden bahisle hakkında idari para cezası karar tutanağı tanzim edilmiş ise de;

Aynı kabahatli hakkında benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 21/05/2015 tarihli ve 2015/2715 esasa, 2015/1770 karar sayılı ilamında yer alan "...aracın türü ve yolun durumuna göre kabahat olup olmadığının Karayolları Trafik Yönetmeliği kapsamında usulünce tespiti yapılarak ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle...kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü...BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda başvuranın aracının park yasağı olmayan yerde park edildiği,

aynı yerde daha önce park eden araçlara uygulanan idari yaptırımların iptal edildiği iddiası karşısında Hakimlik tarafından öncelikle kabahate konu aracın türü ile yolun durumu dikkate alınarak eylemin kabahat olup olmadığı hususunda Karayolları Trafik Yönetmeliği kapsamında bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;