Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/16668 K.2025/11593

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanun'unun (6831 sayılı Kanun) 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılırken gün adli para cezasının 4 gün yerine 3 gün tespiti ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi uyarınca hapis cezasında 1/6 oranında indirim yapılırken 2 ay 15 gün hapis yerine, hesap hatası sonucu devam eden fıkralarda yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi,

2.Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu bulunan alanda işgal ve faydalanma eyleminde bulunduğunun ancak 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı Kanunla değişik 112. ve 113. maddelerine göre tazmini gereken doğrudan zararı ödediği ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık

hakkında hüküm kurulurken katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.5237 sayılı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtarına karar verilmesi yerine yazılı şekilde infaz yetkisinin kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.